گبه فرآیند گبه بافی

گبه فرآیند گبه بافی

برای بافت «گبه» یک سری فرآیند باید طی شود که آن فرآیند به صورت خلاصه به شرح ذیل است :

مرحله اول بافت «گبه» : چله کشی :

در میان کوچ نشینان عشایر معمولا عمل چله کشی برای بافت «گبه» بر روی دارهای افقی صورت

می پذیرد دلیل این که آن ها از دارهای افقی استفاده می کنند این است که عشایری ها برای

ییلاق و قشلاق خود به دارهایی نیاز دارند که به راحتی باز و بسته شوند و حجم کمی هم داشته

باشند که حمل و نقل آن برایشان راحت تر باشد .

گبه فرآیند گبه بافی

چله کشی در گبه

 

عمل چله کشی برای بافت «گبه» به صورت زیر انجام می شود :

چله مذکور را به سبک فارسی و در فضای باز می دوانند و بعد از آن چله را از

میله ها جدا می کنند و آن را بر روی دار می اندازند و سپس فاصله میان تارها را تنظیم می نمایند .

مرحله دوم برای بافت «گبه» : كجوبندی

مرحله سوم برای بافت «گبه» : زنجيره و گليم بافی:

ابتدا بخشی از نخ های انتهايی چلّه را زنجيرباف و سپس به روش فارسی گليم باف می كنند تا بدنه «گبه» استوار شود و گره ها از هم نپاشد.

 

گبه بافی

بافت: روش بافت گبه همانند قالی است.

پودگذاری: بعد از هر رديف بافت و ريشه زدن (ايلمه زدن) از ۳ تا ۸ پود را روی گره ها می

خوابانند و با دفه يا همان سيخ پودكشی يا شمشير می كوبند. هر چه نخ پود نازك تر باشد، گبه مرغوب تر خواهد بود.

سركشی:بركش كردن.

قيچی كاری: پس از سركشی گبه طول اضافی پودها با قيچی گرفته می شود.

معمولاً پرز گبه بين ۱ تا ۴ سانتی متر در نظر گرفته می شود.

شيرازه بافی: پس از بافت بدنه فرش، چلّه های کناره را كه قبلاً آماده شده است با نخی رنگی می پيچند.

جداكردن گبه از دار: چلّه های انتهايی گبه را پس از اطمينان از راست و درست بودن طول

و عرض آن برای بريدن علامتگذاری می كنند. سپس نخ مهار گبه را از دو طرف آزاد می كنند و

سردار و زيردار را شل و گاوه ها را رها می كنند. پس از آن با آزادکردن كوجی، گره های چلّه را

در سردار باز می كنند تا گبه از دار جدا شود.

 

درباره گبه توضيح اين موارد نيز ضروری است

 

  1. بيشترين بافندگان در ميان عشاير زناناند؛
  2. گبه عشايری با پشم خودرنگ و پشم در پشم و درشت بافت توليد می شود؛
  3. گبه تا رج شمار ۵۰ در يك گره ذرعی بافته می شود؛
  4. طرح گبه بسيار ساده و كم نقش و ذهنی است و متأثر از باورهای بافندگان بافته می شود؛
  5. گبه خودرنگ بافته می شود و همين امر باعث دوام رنگ های اين دست باف و اقبال خريداران از آن بوده است. امروزه، نخ گبه با رنگ های گياهی و گاهی شيميايی به رنگ هايی روشن همچون مسی، زرد، سفيد، طلايی، شيری، سبز، آبی، و قهوه ای رنگرزی می شود.
مطالب مورد علاقه خود را به اشتراک بگذارید

Facebook Google LinkedIn Twitter

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *